advertentie

Voorzorg bij implantaten

| John Gouriye | Implantologie

Voorzorg bij implantologie is net zo belangrijk als de nazorg. Door de patiënt eerst gereed te maken voor implantaten, door gebitsreiniging en de zelfzorg van de patiënt te verbeteren, is de nazorg van implantaten gemakkelijk en treden er minder vaak complicaties op.

Regelmatig worden patiënten verwezen naar de praktijk voor het plaatsen van implantaten. Allereerst vindt er een intake plaats bij de implantoloog. Gedurende de intake voert de implantoloog een uitgebreid consult uit, waarbij zowel de zelfzorg van de patiënt als de parodontale situatie, met een snelle scan van de hoeveelheid plaque en bloeding, wordt beoordeeld. Indien de staat van het parodontium of de zelfzorg onvoldoende is, wordt de behandeling voor het implantaat uitgesteld, omdat een hoge bacteriële load in de mond de genezing van de chirurgie negatief kan beïnvloeden. Op de lange termijn kunnen complicaties zoals peri-mucositis (ontsteking van de mucosa rond het implantaat) of zelfs peri-implantitis (botverlies rondom het implantaat met ontsteking) ontstaan. De implantoloog stelt het behandelplan op, maar benadrukt dat het gebit alvorens er daadwerkelijk tot implanteren overgegaan kan worden, behandeld dient te worden door de mondhygiënist. De patiënt wordt naar mij verwezen met het verzoek ‘de patiënt gereed maken voor implantologie’. Maar hoe doe je dat eigenlijk als mondhygiënist? Vanuit onze praktijk zien wij de voorzorg minstens even zo belangrijk als de nazorg. Immers voor het implanteren kunnen we bepalen of de mondhygiëne van de patiënt toereikend is voor een implantaat. Nadien is het niet altijd mogelijk om een patiënt te motiveren om een goede mondhygiëne aan te houden.

Voordat ik aan het mondonderzoek begin, peil ik altijd de motivatie van de patiënt. Motivatie is een belangrijke factor voor het succes van een parodontale behandeling. Patiënten die gemotiveerd zijn, volgen het mondhygiëneregime beter op. Het mondonderzoek start ik met de Periodieke Parodontale Screening (PPS) om een overall beeld te krijgen van de situatie in de mond en de vervolgstappen in te kunnen schatten. Hebben we te maken met gegeneraliseerde (sterk) verdiepte pockets en subgingivaal tandsteen of betreft het slechts een gingivitis met supragingivaal tandsteen en plaque. Indien de mondproblemen niet al te complex zijn en ik het idee heb dat een grondige reinigingsbeurt in combinatie met voorlichting en instructie voldoet, zie ik af van het paro-protocol.

Wanneer er sprake is van gegeneraliseerde pockets start ik vrijwel in de meeste gevallen met een parodontiumstatus, mits de patiënt gemotiveerd is. Onder een ‘gemotiveerde patiënt’ wordt verstaan; een gezonde dosis aan motivatie voor de naleving van de adviezen om de parodontale behandeling succesvol te laten geschieden. Ook dient de patiënt leefstijl factoren die de behandeling kunnen belemmeren (zoals roken) te elimineren. Eveneens dien je als behandelaar bedacht te zijn op systemische aandoeningen of medicijnen die het herstel mogelijk nadelig kunnen beïnvloeden. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de sterke associatie tussen diabetes mellitus en parodontitis.

Nadat ik de status vervaardigd heb middels het Florida Probe VoiceWorks systeem (spraakherkenning), gebruik ik de NVvP-classificatie applicatie om de parodontitis te classificeren. Vervolgens bepaal ik de vervolgzittingen ten behoeve van de non-chirurgische fase. Het aantal initiële behandelingen is afhankelijk van de mondproblematiek. Persoonlijk biedt één kwadrant per zitting van zestig minuten mij het meeste comfort en boek ik hiermee de beste resultaten. Gedurende een initiële behandeling ligt de nadruk volledig op het coachen van de patiënt en de subgingivale reiniging (zo nodig met gebruik van lokale anesthesie). De combinatie van ultrasonische scalers, scherp geslepen handinstrumentaria en een airpolisher zijn onmisbaar om het worteloppervlakte glad te krijgen. Thuis gaat de patiënt bij voorkeur aan de slag met de cilindrische ragers in combinatie met een elektrische tandenborstel met een ronde borstelkop. Acht weken na de laatste initiële behandeling vindt er een herbeoordeling plaats. 

01

01

02

02

03

03

04

04

Als bij de herbeoordeling na twee maanden, de bloeding- en plaquescores onder de 20 procent zijn gekomen en eventuele restpockets kleiner dan 5mm zijn, is de initiële therapie succesvol en kan de behandeling bij de implantoloog starten. Uiteraard komt de patiënt wel iedere drie, vier of zes maanden retour voor (parodontale) nazorg. 

Indien de behandeling niet het gewenste resultaat heeft opgeleverd, dient er gekeken te worden welke factoren dit beïnvloed hebben. Wanneer de zelfzorg van de patiënt goed te noemen is, maar er toch restpockets zijn van >6mm, kan parodontale chirurgie een uitkomst bieden. 

Casus beschrijving

Onze casus is een vrouw van 39 jaar oud, is gezond (ASA-score 1) en rookt niet. Ze heeft de afgelopen jaren verzuimd de tandarts en mondhygiënist te bezoeken, wegens een nare ervaring met de tandarts in het verleden.

De patiënt heeft uiteindelijk de stap gezet naar de tandarts, omdat ze graag een verfraaiing wenste van haar twee centrale incisieven (afbeelding 1). First things first; het periodieke mondonderzoek is uitgevoerd door een restauratief tandarts in de praktijk. Hij scoorde in alle vier kwadranten een PPS 3. Röntgenologisch was het tandsteen ook niet geheel onmisbaar (afbeelding 2 en 3). De twee centrale incisieven hebben een slechte prognose door een combinatie van endodontische en parodontale problemen (afbeelding 4). Het behandeldoel werd een reconstructie van het bovenfront door middel van vervanging van de centrale incisieven door implantaten en twee keramische facings op de 12 en 22. Daarnaast zal de restauratief tandarts ook de cariës laesies behandelen. Echter zijn er nu in alle kwadranten verdiepte pockets met aanhechtingsverlies en subgingivaal tandsteen. Zodoende heeft de tandarts de patiënt zowel naar de implantoloog voor het consult verwezen als naar de mondhygiënist voor een parodontale behandeling. Implanteren in deze situatie is volgens de implantoloog te riskant, omdat de parodontale ontstekingen een negatieve invloed kunnen hebben op de wondgenezing en osseointegratie van de implantaten. Bij het eerste consult bij de mondhygiënist werd een parodontium status vervaardigd (afbeelding 5). De patiënt was zeer gemotiveerd en wilde koste wat het kost weer een gezonde dentitie. 

05

05

06

06

In vier maal zestig minuten is de dentitie grondig aangepakt, waarbij onder lokale anesthesie een uitgebreide supra- en subgingivale reiniging heeft plaatsgevonden. Voorafgaand iedere zitting werd de patiënt gekleurd met een disclosing vloeistof, werden de ragers gepast, en werd de correcte poetstechniek herhaald.

Acht weken na de laatste initiële behandeling werd de herbeoordeling status vervaardigd. Er was een goede response op de initiële behandeling (afbeelding 6). Zowel de bloeding als de pocketdieptes waren fors gereduceerd. Er waren lokaal restpockets (<5mm). Gedurende de nazorgfase zal hier extra aandacht aan worden besteed om verdere pocketreductie te stimuleren. Nu het parodontium overall gezond is kan mevrouw opgeroepen worden voor het implantologie traject!

advertentie

Specialisme

John Gouriye

John Gourye

John Gourye

(Hogeschool van Utrecht, 2019) is geregistreerd-mondhygiënist en werkzaam in meerdere praktijken, waaronder bij Tandarts Abas. John richt zich met name op preventieve tandheelkunde, kleine restauraties, parodontologie & voor- en nazorg bij patiënten die implantaten krijgen. Een goede connectie met de patiënt en motivational interviewing staan hoog in het vaandel.

WEBDESIGN LEVIN DEN BOER | LDB PRODUCTION | COPYRIGHT © DENTISTA | 2019