advertentie

Marloes Rust

Mondmaskers

| Marloes Rust | Column

Toen ik net 18 jaar was (dus nog niet al te lang geleden…), liep ik als tandartsassistent stage in een kleine praktijk. Ik had nog geen ervaring en leerde veel van het reilen en zeilen in een tandartspraktijk van de tandarts zelf. Ik kreeg twee witte pakken en ik mocht een montuurtje met vensterglas uitzoeken. Dit ter bescherming van mijn ogen. Op mijn eerste werkdag kreeg ik ook een mondmasker. Deze moest ik tijdens behandelingen die zouden kunnen spetteren opzetten. Hier moest ik de hele week mee doen. Iets wat nu ondenkbaar is. Niet lang daarna veranderde ik van stagepraktijk en werd zowel de kleding als het mondmaskergebruik geüpgraded. Bij deze praktijk mocht ik na de pauze en aan het einde van een dag het mondmasker vervangen. Ik denk dat het toen toch wat minder vanzelfsprekend was om na iedere patiënt je mondmasker te vervangen. En na weer een verandering van praktijk werd dit laatste in uitvoering gebracht. 

Op dit moment is het gebruik van een mondmasker een hot
topic
. Onze inmiddels demissionair premier Rutte gaf vorig jaar al aan dat het dragen van een mondmasker in openbare ruimtes verplicht is. Het zou volgens hem niet uitmaken of dit een zelfgemaakt mondmasker zou zijn of een in de winkel gekocht mondmasker. Dat zelfgemaakte mondmasker bracht toch wel wat creativiteit met zich mee en de filmpjes over hoe zelf een mondmasker te maken, vulden mijn berichtenlijst. Op zich een leuk idee vanuit de overheid, maar of ze allemaal nou zo goed werken? Laatst stond ik bij het verkeerslicht te wachten en ik keek naar het overstekend verkeer. Ik zag een wielrenner met een disposable mondmasker voorbij rijden. Ik vroeg mij af of dit nu echt zou helpen zo in de buitenlucht, maar deze gedachte werd al snel verstoord toen ik een mevrouw op een scootmobiel zag racen. Haar snelheid was niet hetgeen mij het meest opviel, haar mondmasker wel. Dit exemplaar had ik nog niet eerder live of in een filmpje voorbij zien komen. Zij droeg namelijk een gebreid exemplaar. Op zich best grappig en misschien een leuke bezigheidstherapie. Misschien zou je deze variant nog kunnen uitbreiden met een bloemetjes design of iets dergelijks. Mogelijkheden genoeg. Zeker wanneer het basispatroon perfect zou zijn. Helaas was dit bij deze mevrouw niet zo, want haar neus stak door het breisel heen. 

In de wachtkamer van de praktijk zie ik 99 procent van de mensen met een mondmasker op zitten. Heel soms een zelfgemaakte en gelukkig steeds vaker een disposable mondmasker. Het beginpraatje is sinds het mondmasker wel veranderd. Vroeger zei ik dat de jas aan het haakje mocht. Tegenwoordig meld ik erbij dat het mondmasker af mag en op het servet bij de behandelstoel gelegd mag worden. Sommige mensen volgen dit goed op. Andere gaan zitten en houden het mondmasker op. We maken een praatje en dan zie ik de glinstering in hun ogen verschijnen. En dan, dan maken ze ‘het’ grapje. Het grapje dat wij ondertussen niet meer kunnen horen. Het grapje waarop ik steevast antwoord: “als u hem afdoet, dan houd ik hem op”. Ik kan niet wachten tot het mondmasker alleen nog bij de professional hoort. 

WEBDESIGN LEVIN DEN BOER | LDB PRODUCTION | COPYRIGHT © DENTISTA | 2019