advertentie

Alles uit het kastje

Buccale recessie bedekkende chirurgie

| Giles de Quincey | Parodontologie

Door gebruik van bindweefseltransplantaat is voorspelbare duurzame bedekking van recessies mogelijk gebleken en wordt dit door velen als de ‘gouden standaard’ beschouwd. De bindweefseloogst heeft echter nog wel significante nadelen en beperkingen. Weefsel-vervangende producten kunnen een verleidelijk alternatief zijn. Dit artikel geeft hier meer duidelijkheid over en laat twee casussen zien waar een acellulaire dermale matrix van porciene afkomst (ADPM) is gebruikt als vervanger van autoloog weefsel.

Voor buccale recessie bedekkende chirurgie bestaan diverse methoden. De coronaalwaarts verplaatste flap (Coronally Advanced Flap, CAF)1 en tunneltechniek (Modified Coronally Advanced Tunnel, MCAT)2 zijn de meest gebruikte operatietechnieken. Het doel van deze ingrepen is volledige recessiebedekking (Complete Root Coverage, CRC) zonder littekens. Daarnaast kan door toepassing van bijvoorbeeld amelogenine (EMD) parodontale regeneratie worden bevorderd.3 Dit met het doel nieuw wortel-cement, nieuw parodontaal ligament en nieuw alveolair bot te realiseren waar dit is verdwenen. 

 

Gouden standaard?

Uit onderzoek blijkt dat de minimale vereiste weefseldikte voor succesvolle CAF 1.1mm is, de locaties die recessie vertonen zijn echter zelden van deze dikte. Immers, een geringe weefseldikte buccaal is de belangrijkste risicofactor voor het ontstaan van recessie.4

Door toepassing van het subepitheliale bindweefseltransplantaat5 - om het dunne weefsel ter plaatse van de recessie te verdikken - is voorspelbare duurzame bedekking van de recessies mogelijk gebleken. Hierdoor wordt dit door velen als de ‘Gouden standaard’ beschouwd.

 

Beperkingen bindweefseloogst

De bindweefseloogst heeft echter een significante hoeveelheid nadelen en beperkingen. Het belangrijkste nadeel is de toegenomen morbiditeit ter plaatse van de donorlocatie. Verder zijn de langere operatietijd en het risico op postoperatieve bloedingen en langdurige paraesthesie van het palatum nadelig. Tot slot is de hoeveelheid weefsel die geoogst kan worden beperkt, waardoor het bij patiënten met uitgebreide recessies nodig kan zijn na enkele maanden met een ‘tweede oogst’ weer een donoringreep uit te voeren, voor behandeling van de resterende recessies. 

 

Weefsel-vervangend product

Het is dan ook geen wonder dat weefsel-vervangende producten een verleidelijk alternatief zijn. Al enkele decennia zijn collageen-producten en acellulaire dermale matrices van humane dan wel dierlijke afkomst verkrijgbaar voor deze toepassing. De vraag rijst natuurlijk of deze producten even goed presteren als het autologe weefsel. Meerdere onderzoeken laten zien dat - mits het weefsel-vervangende product volledig bedekt kan worden - resultaten bereikt kunnen worden die zeer vergelijkbaar zijn met de uitkomst van behandeling met autoloog weefsel.6 

 

Dit laatste maakt de behandeling met weefselvervangers met name meer techniek-gevoelig. Immers het bedekken van het transplantaat is soms moeilijk te realiseren en bekend is dat het onbedekt laten van autoloog weefsel geen enkel probleem hoeft te zijn voor het behalen van een goed resultaat (CRC).7 Daarom is de indicatiestelling om weefsel vervanger te gebruiken met name gericht op het inschatten in hoeverre het mogelijk wordt het transplantaat volledig te bedekken. Daarbij blijkt dat wanneer in een zone gekeratiniseerd weefsel ontbreekt, dit een grotere uitdaging vormt voor het succesvol bedekken van het transplantaat. 

 

De primaire indicatie is dan ook recessiebedekking in situaties waar er nog een zone gekeratiniseerd weefsel resteert. In onderstaande casussen is een acellulaire dermale matrix van porciene afkomst (ADPM) gebruikt als vervanger van autoloog weefsel. 

 

Casus 1

Het betreft hier een 16-jarige jonge vrouw met recessie (RT1) in drie sextanten waarbij alle recessie nog een resterende hoeveelheid gekeratiniseerd weefsel vertoonden. Deze drie regio’s zijn allen door middel van de MCAT en in combinatie met amelogenine (EMD) succesvol behandeld, CRC is gerealiseerd. 

Casus1

Casus1

 

Casus 2

Hier betreft het een 30-jarige man met niet alleen recessies in de premolaar/molaar regio van alle kwadranten, maar ook na initiële parodontale therapie persisterende buccale Kl. II furcatie defecten ter plaatse van nagenoeg alle molaren, kortom in alle posteriore sextanten. De recessie bedekking werd daarom middels een CAF uitgevoerd omdat instrumentatie van de furcaties vereist was en ook de furcaties parodontaal regeneratief zijn behandeld met amelogenine en botvervanger. Dit werd vervolgens bedekt met dezelfde acellulaire dermale matrix van porciene afkomst (ADPM), niet alleen om het weefsel op te dikken maar ook om het bottransplantaat af te dekken als het ware als membraan. (Guided Tissue Regeneration, GTR). De behandeling is in twee tempi, per kant uitgevoerd en nagenoeg volledige recessiebedekking en reductie van de furcatie-toegankelijkheid tot kl. I.

Casus 2

Casus 2

 

Literatuur:

  1. Baldi et al.: J Periodontol, 1999 Sep;70(9):1077-84
  2. Zabalegui et al.: Int J Periodontics Restorative Dent,1999 Apr;19(2):199-206.
  3. Koop et al.: J Periodontol. 2012 Jun;83(6):707-20
  4. Hwang & Wang: J Periodontol. 2006 Oct;77(10):1625-34.
  5. Langer & Langer: J Periodontol. 1985 Dec;56(12):715-20
  6. Del Amo et al: J Appl Oral Sci. 2019 Oct 7;27
  7. Cairo et al. J Periodontol, 2009 Apr;80(4):705-10

 

advertentie

Specialisme

Literatuur:

  1. Baldi et al.: J Periodontol, 1999 Sep;70(9):1077-84 
  2. Zabalegui et al.: Int J Periodontics Restorative Dent,1999 Apr;19(2):199-206. 
  3. Koop et al.: J Periodontol. 2012 Jun;83(6):707-20 
  4. Hwang & Wang: J Periodontol. 2006 Oct;77(10):1625-34. 
  5. Langer & Langer: J Periodontol. 1985 Dec;56(12):715-20 
  6. Del Amo et al: J Appl Oral Sci. 2019 Oct 7;27 
  7. Cairo et al. J Periodontol, 2009 Apr;80(4):705-10 

WEBDESIGN LEVIN DEN BOER | LDB PRODUCTION | COPYRIGHT © DENTISTA | 2019