Na jaren studeren, tentamens, practica en klinische stages is het zover: ik studeer binnenkort af als tandarts. Een mijlpaal die voelt als het einde van een tijdperk, maar vooral als het begin van iets nieuws. Want het echte leren begint nu pas.
De universiteit heeft mij een stevige basis gegeven, maar ik weet dat de stap naar het werkende leven groot is. In de praktijk draait het niet alleen om kennis en vaardigheden, maar ook om communicatie, zelfvertrouwen en klinisch redeneren onder tijdsdruk. Mijn ambitie is om mij de komende jaren verder te verdiepen in restauratieve tandheelkunde. En daar komt bij- en nascholing om de hoek kijken: een leven lang leren hoort bij het vak. Nieuwe technieken, materialen en inzichten volgen elkaar in rap tempo op.
Wat mij vertrouwen geeft, is dat ik straks niet alleen sta. Mijn moeder is tandarts en runt al jaren een praktijk waar ik als tiener begon met assisteren. Inmiddels heb ik er ook behandelervaring opgedaan. De praktijk is voor mij dus al lang een vertrouwde omgeving. Tot mijn afstuderen blijf ik er werken onder haar supervisie. Een waardevolle kans om in een veilige setting verder te leren.
Naast mijn werk en studie zoek ik elk jaar bewust de andere kant van de wereld op: Tanzania. Daar doe ik vrijwilligerswerk op het gebied van tandheelkunde, vaak in uitdagende en primitieve omstandigheden, met beperkte middelen en grote nood. Maar juist daar leer ik het meeste: creatief zijn, schakelen, improviseren en vooral écht contact maken met mensen. De ervaring is intens, maar ook ongelooflijk waardevol. De dankbaarheid die ik daar ervaar, laat mij zien waarom ik dit vak heb gekozen.
Het komende jaar zie ik als een overgangsfase: van student naar professional. Ik wil mijn klinische vaardigheden verdiepen, zelfvertrouwen opbouwen in mijn beslissingen, en een werkritme vinden dat bij mij past. Leren van collega’s, blijven reflecteren, en vragen durven stellen, ook na mijn afstuderen.
Die voorbereiding is nu al begonnen. Door te praten met afgestudeerden, passende cursussen te zoeken, en stil te staan bij wat voor tandarts ik wil zijn: niet alleen technisch bekwaam, maar ook betrokken, nieuwsgierig en leergierig.
Want afstuderen is geen eindpunt, het is het startschot van een carrière waarin elke patiënt, elke werkdag en elke uitdaging iets toevoegt.
Phelina de Goede,
5e jaars Tandheelkunde student aan ACTA